35 lat temu doszło do zabójstwa, które zmieniło na zawsze Burkina Faso. Przywódca kraju – Thomas Sankara – został zamordowany przez Blaisego Compaoré, swojego bliskiego współpracownika, w zamachu stanu który zakończył okres reform rozpoczęty w sierpniu 1983 roku. W jego wyniku Burkina Faso poczyniło gigantyczne kroki w walce z imperializmem, głodem, chorobami i zacofaniem. Jednak marsz tej byłej francuskiej kolonii ku lepszemu Dowiedz się więcej
W Dzień Nauczyciela chcielibyśmy przybliżyć sytuację strajkową związku zawodowego nauczycieli w II RP, oraz zwrócić uwagę na ich obecną kondycję. W dwudziestoleciu międzywojennym nauczyciele państwowych szkół powszechnych w znacznej części posiadali poglądy lewicowe i prorobotnicze, co udowadniają ówczesne pisma wydawane przez związki i organizacje nauczycielskie, które często zwracały uwagę na nędzny los polskiego robotnika i nie stroniły od krytyki klasy rządzącej. Wskazywało na to również pochodzenie klasowe Dowiedz się więcej
9 października 1967 roku Ernesto „Che” Guevara został zabity przez boliwijską armię, wspieraną przez Stany Zjednoczone. Pięćdziesiąt lat później Guevara pozostaje jednym z najbardziej popularnych rewolucjonistów wśród robotników i młodzieży na całym świecie. Aby upamiętnić postać Che, ale także – i przede wszystkim – zrozumieć znaczenie jego życia i idei dla dzisiejszych rewolucyjnych zmagań, publikujemy zredagowaną wersję artykułu Dowiedz się więcej
Rosyjska rewolucja z 1917 roku była największą transformacją, jaką kiedykolwiek przeszła ludzkość. Transformacja ta musiała zmierzyć się z kolosalnym opóźnieniem kulturowym: rosyjskie masy żyły w warunkach ogromnego wyzysku i zacofania kulturowego. 80 procent ludzi w wieku od 8 do 50 lat było analfabetami, a w Azji Środkowej wiele języków nie miało nawet alfabetu pisanego. Głębokie trudności ekonomiczne z pierwszych lat rewolucji towarzyszyły Dowiedz się więcej
Komunistyczna Partia Chin powstała 23 lipca 1921 roku na kongresie założycielskim w Szanghaju, jednym z głównych miast Chin. Zaczynając od jedynie 50 członków, ich liczba zaczęła szybko rosnąć – do 900 w 1924, aby w 1925 osiągnąć prawie 2 500. Na początku KPCh było partią stricte robotniczą, organizującą się głównie w dużych miastach, co miało się zmienić w przyszłości. Od samego początku Dowiedz się więcej
Poniższy artykuł, składający się z dwóch części, to błyskotliwa analiza rewolucji irańskiej – jej przyczyn oraz jej przebiegu. Ted Grant stworzył ten tekst na początku lutego 1979 roku, kiedy los porewolucyjnej republiki Iranu nie był jeszcze przesądzony. Doskonale wskazał on jednak tragiczną rolę sterowanej z Moskwy partii Tude, „komunistycznego” stronnictwa, które, by nie narażać interesów stalinowskiej biurokracji ZSRR wolało Dowiedz się więcej
Dokładnie 49 lat temu nad Chile zawisła chmura najciemniejszej reakcji w historii – pucz pod auspicjami Waszyngtonu, kierowany w kraju przez wojskowy gang. 3 lata po historycznym zwycięstwie, ruch robotniczy poniósł niewyobrażalną porażkę, z której podnosić zaczął się dopiero wraz z masowymi protestami w 2019 roku. Jak jednak doszło do tego, że kraj z socjalistycznym prezydentem z dnia na dzień stał się ostoją południowoamerykańskiej reakcji? Dowiedz się więcej
Dokładnie 105 lat temu rozpoczął się pucz Korniłowa – faszystowska próba zgniecenia ruchu robotniczego i przywrócenia w Rosji najciemniejszej autokracji rodem z caratu. Naprzeciw korniłowskiej wyprawy stanęli ramię w ramię rewolucyjni robotnicy, żołnierze i marynarze Piotrogrodu, i zgnietli w zarodku faszystowski pucz, aby w niecałe dwa miesiące później przejąć pełnię władzy w rewolucji radzieckiej. Wydarzenia tych kluczowych dla dziejów Dowiedz się więcej
Mija dziś 107 rocznica konferencji Zimmerwaldzkiej – 4 dniowego spotkania marksistów sprzeciwiających się toczącej się w tym czasie imperialistycznej rzezi – I wojny światowej. Mimo wszystkich swoich niedociągnięć, takich jak próba pogodzenia centrystycznych socjalistów stojących na miałkich pozycjach pacyfistycznych i prawdziwie rewolucyjnych grup, była ona wielkim krokiem naprzód dla ruchu antywojennego, rozbitego przez zdradziecką politykę Dowiedz się więcej
Słuchajcie, robotnicy; słuchajcie, chłopi; słuchajcie, żołnierze Armii Czerwonej. Kolejny perfidny nóż został podniesiony, by w was uderzyć. Polska szlachta i burżuazja rozpoczęły z nami wojnę. My, rząd robotniczy i chłopski, robiliśmy wszystko, co w naszej mocy, aby uniknąć dalszego rozlewu krwi. Rozkazaliśmy czerwonym oddziałom, aby nie posuwali się naprzód. Od samego początku szczerze i uczciwie uznaliśmy niepodległość Polski. Ani słowem, Dowiedz się więcej
Rewolucja radziecka – szkoła polskiego internacjonalizmu Szacuje się, że w szeregach Armii Czerwonej walczyło w czasie wojny domowej aż 100 tysięcy Polaków1, tj. więcej niż w legionach Piłsudskiego i ochotników PPSowskich w czasie wojny polsko-radzieckiej razem wziętych. Są oni jednak bardziej zapomnieni nawet od Dąbrowszczaków, również na szeroko pojętej lewicy. Rządząca klasa kapitalistów stworzyła mit jedności narodowej w obliczu „bolszewickiej nawały”, i musi Dowiedz się więcej
W końcowej fazie swojego życia Lenin pochłonięty był przede wszystkim problemami gospodarki radzieckiej w ramach Nowej Polityki Ekonomicznej. W 1921 roku, na skutek nacisków milionów chłopskich drobnych właścicieli, państwo robotnicze zostało zmuszone do odwrotu z drogi socjalistycznego planowania i industrializacji, by zapewnić zboże dla głodujących robotników w miastach. Stare praktyki rekwizycji zboża z czasów wojny domowej musiały odejść do lamusa, aby Dowiedz się więcej
21 lipca 1944 roku na obszarze zajmowanym przez Armię Czerwoną doszło do wydarzenia przełomowego dla kształtowania się historii powojennej Polski – powołania w Chełmie Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego. Wraz z upadającymi rządami faszystowskimi i posuwającą się ofensywą Związku Radzieckiego na zachód koniecznością stało się ustanowienie władzy na przejmowanych terenach. Kryzys dotychczasowych reżimów faszystowskich i burżuazyjnych zarówno w powojennej Europie oraz Azji Dowiedz się więcej
„Popełnialiśmy błędy… wiele błędów… poważne błędy…” (Lenin, patrz jego różne przemówienia i artykuły od roku 1918 do ostatnich dni). Bolszewicy w swojej polityce robili na pewno różne błędy i robią je chyba jeszcze teraz… – proszę mi pokazać rewolucję, w której nie popełniano błędów! Myśl o rewolucyjnej polityce bez błędów, do tego w tej zupełnie bezprzykładnej sytuacji, jest tak niedorzeczna, że godna chyba tylko niemieckiego belfra… Winę za błędy bolszewików Dowiedz się więcej
105 lat temu dzień po powrocie do Petersburga, w Pałacu Taurydzkim Włodzimierz Ilicz Lenin ogłosił referat „O zadaniach proletariatu w obecnej rewolucji”, czyli słynne Tezy Kwietniowe. Po rewolucji lutowej sytuacja mas Imperium Rosyjskiego nie zmieniła się w znacznym stopniu. Mimo zmiany władzy politycznej kraj wciąż prowadził wojnę, problem majątków ziemskich nie został rozwiązany, zaś sytuacja robotników i biednych chłopów Dowiedz się więcej